عبد الواحد الآمدي التميمي ( مترجم : انصارى )
132
غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى )
20 أسهروا عيونكم و ضمّروا بطونكم و خذوا من أجسادكم تجودوا بها على أنفسكم : ديدگانتان را بيدار داريد و شكمهايتان را خالى نگهداريد از پيكرهايتان بگيريد و بر نفوستان ببخشيد ( و براى آخرت از خود كار بكشيد ) . 21 اشغلوا أنفسكم بالطّاعة و ألسنتكم بالذّكر و قلوبكم بالرّضا فيما أحببتم و كرهتم : نفوس خويش را بفرمانبردارى خدا و زبانهايتان بذكر و دلهايتان را در آنچه كه محبوب و يا مكروهتان است بخوشنودى از خدا وادار كنيد ( تا رستگار باشيد ) . 22 الزموا الأرض و اصبروا على البلاء و لا تحرّكوا بأيديكم و هوى ألسنتكم : بر جاى خود ثابت بمانيد و از آن نجنبيد و بر بلا صبر كنيد و به خواهش دست و زبانهايتان حركت مكنيد ( و پيروى نفس ننمائيد ) 23 أخرجوا الدّنيا من قلوبكم قبل أن تخرج منها أجسادكم ففيها اختبرتم و لغيرها خلقتم حبّ دنيا را از دلهايتان بدر كنيد پيش از آنكه بدنهايتان از دنيا بيرون روند زيرا شما در اين جهان آزمايش مىشويد و براى آن جهان آفريده شدهايد . 24 انتهزوا فرص الخير فإنّها تمرّ مرّ السّحاب : فرصتهاى خوب را غنيمت بشماريد ( و از آنها بهره برداريد ) كه آنها به تندى و شتاب ابر مى گذراند . 25 اكذبوا آمالكم و اغتنموا آجالكم بأحسن أعمالكم و بادروا مبادرة أولى النّهى و الألباب : آرزوها را دروغ پنداريد دوران خويش را ببهترين اعمالتان دريابيد و بسوى آخرت بشتابيد شتافتن خردمندان و دانشمندان . 26 استحيوا من الفرار فإنهّ عار فى الأعقاب و نار يوم الحساب : بگاه ستيز و آويز از گريز شرم كنيد كه اين گريز از جنگ ننگ براى بازماندگان و آتش در روز حساب و شمار است . 27 أذكروا عند المعاصى ذهاب اللّذات و بقاء التّبعات : بگاه گنهكاريها رفتن لذات و باقى ماندن دنبالههاى انها را به ياد آوريد . 28 أهجروا الشّهوات فإنّها تقودكم إلى ارتكاب الذّنوب و التّهجّم على السّيّئات : خود را از شهوات كنار كشيد كه آنها شما را بسوى ارتكاب گناهان و يورش بردن بر زشتيها مى كشند . 29 إتّقوا اللّه الّذى إن قلتم سمع و إن أضمرتم